REGELS
De bedoeling van het spel is zo veel mogelijk caramboles te maken, dat wil zeggen dat de speelbal beide andere ballen geraakt heeft. Elke speler heeft een eigen (witte of gele) speelbal. Als een speler een carambole maakt mag hij of zij nog een keer stoten, anders gaat de beurt naar de tegenstander. Wie het eerst het voorgeschreven aantal caramboles behaalt heeft gewonnen, met dien verstande dat beiden een gelijk aantal speelbeurten moeten hebben gehad.
Als in de partij degene die begonnen is als eerste het vereiste aantal caramboles behaalt, krijgt de ander nog een nabeurt (de gelijkmakende beurt). Bij de nabeurt wordt weer van acquit gegaan.
BILJARTBALLEN
Het carambole-biljartspel wordt gespeeld met drie ballen. Twee van de ballen zijn volledig wit/geel gekleurd, de derde is rood. De middellijn van de ballen is ongeveer 61,5 mm De meest gebruikte ballen op officiële wedstrijden zijn de Aramith ballen. Bij Driebanden zijn vaak 6 dikke rode stippen aangebracht om het 'spektakel voor het publiek' te vergroten.
BILJARTKEU
Een biljartkeu meet gewoonlijk 140 cm en heeft aan het uiteinde zogenaamde pomerans, meestal van leer gemaakt. De lengte van de keu is maximaal 150 cm. Het gewicht van de keu is niet reglementair vastgelegd, evenmin als de doorsnee van de pomerans. Voor de seriespelen zoals libre, bandstoten of kaderspel wordt een wat lichtere keu gekozen met een smalle pomerans. Voor driebanden verkiezen de spelers vaak een wat zwaardere keu en een iets bredere pomerans. Bij het kunststoten hebben spelers zelfs een hele set keus bij zich, van diverse lengtes en gewichten en pomeransdiameters.
LIBRE OF VRIJSPEL
De eenvoudigste spelsoort is het libre of vrijspel. Er zijn geen restricties, de bedoeling is slechts om met de speelbal beide andere ballen te raken de “serie Americaine” is een manier van spelen waarbij de aan te spelen ballen dicht bij de band komen te liggen en waarbij bij elke stoot de ballen maar een paar centimeter opschuiven. Zo kan de hele band langs gewandeld worden.
DRIEBANDEN
Bij het driebandenspel moet de speelbal minstens drie banden raken vooraleer de derde bal geraakt wordt. Gepoogd wordt van alle drie de ballen baan en snelheid te controleren zodat na een gemaakt punt weer een redelijk te maken positie overblijft. Net als in de andere spelsoorten kan in meer of mindere mate tevens gepoogd worden om zodanig te spelen dat na het mislukken van de stoot een extra moeilijke positie voor de tegenstander overblijft. Dit verdedigende spel heet 'carotte' ('wortel'). Het kan in een kampioenschap heel nuttig zijn.
BANDSTOTEN
Bij het bandstoten is er maar één restrictie: voordat de speelbal de laatste bal raakt moet hij minstens eenmaal één band geraakt hebben. Er kunnen behoorlijk grote series gemaakt worden maar een vaste gunstige positie, zoals bij de kaderspelen, is er niet.
PIKEREN/MASEREN
Hoe werkt het? Houding van de keu: Je tilt de keu omhoog in een schuine stand in een hoek van ongeveer > 40°) en pakt de keu boven het balanspunt vast met een overhandse grip.Het raakpunt: Je raakt de speelbal net niet helemaal bovenop, waardoor de bal eerst een korte voorwaartse kracht krijgt en daarna sterk terugtrekt.Verschil met massé: Bij een piqué beweegt de bal in een bijna rechte lijn (het is een 'slimme trekstoot'), terwijl bij een massé de bal door een zijwaarts effect in een sterke boog (curve) gaat.Toepassing: Vaak gebruikt als correctiestoot wanneer je de keu niet kwijt kunt voor een normale trekstoot, of wanneer je de tweede bal stil wilt leggen.
TREKBAL
Belangrijke regels en techniekHoud je keu zo vlak mogelijk: Houd de keu horizontaal ten opzichte van het laken om misstoten (ketsen) te voorkomen. Geen zijeffect: Speel bij voorkeur zonder zijeffect; als je wel zijeffect geeft bij een schuine keu, gaat de bal onbedoeld afwijken naar links of rechts.Doorstoten ("follow-through"): Trek je keu na de stoot niet meteen terug, maar stoot rustig en soepel door de bal heen alsof je een stukje verder wilt prikken. Ketszone vermijden: Raak de bal niet té laag (blijf minstens 1 cm boven het laken) om een misstoot te voorkomen.
TAKEN VAN EEN ARBITER (SCHEIDSRECHTER)
De arbiter leidt de wedstrijd onpartijdig en houdt toezicht op het gedrag van de spelers.De arbiter telt de caramboles luid en duidelijk hoorbaar, en benoemt de score (bijv. "NOTEREN [score], [naam], [score]" of de stand tweemaal aan het einde van een beurt). De arbiter let op speciale spelposities (zoals entrée, à cheval of dedans bij het libre) en waarschuwt bij fouten. De arbiter reageert direct bij overtredingen zoals een touché (de bal of de speler aanraken), een biljardé (doorduwen met de pomerans), een ketsstoot of spelen met de verkeerde bal. Bij twijfel of moeilijke ballen kan de arbiter een loep gebruiken om de exacte ligging van de ballen te beoordelen.
